بنظر می رسد ایده شرکت های هرمی درشکل گیری این نوع از ارتباطات درجامعه بی تاثیر نبوده است.گرچه درسال های پیش از اینترنت وتعاملات مجازی چنین نامه هایی به صورت ناشناس در برخی مقاطع زمانی داخل منازل انداخته می شد ویا من به یاد دارم قبل از پیروزی انقلاب اسلامی چنین نامه هایی به صورت دست نوشت بین ما دانش آموزان رد وبدل می شد.وچقدر هم وفت می گذاشتیم تا مثلا 12بار متن را رونویسی کنیم وبه همکلاسی امان برسانیم!؟اوهم پس از بازنویسی های مجدد برای نفر بعدی می فرستاد ونفربعدی هم برای چندنفر دیگر وطی چند روز با رسیدن همان پیام متوجه می شدیم نه تنها ما دانش آموزان بلکه حتی افراد بیسواد هم در توزیع این پیام ها نقشی فعال داشته اند.پس از اشباع همه شهر از این پیام وبی اثر شدن آن ،باز مدتی بعد با حرف وحدیثی دیگرملت مشغول می شدندوخودکارها بیشتر جوهر مصرف می کردندتا ذهن وفکر مردم از مسائل اصلی اشان دورشود!
به نظر می رسد این ایده که فضای مجازی امتداد همان فضای واقعی زندگی ماست در این پدیده ارتباطی خودش را به بهترین وجهی نشان داده است.ارتباطات هرمی در فضای مجازی دقیقا مانند شرکت های هرمی گلد کوئیست وامثالهم عمل می کند.هرچند شما پولی را ردوبدل نمی کنید ولی به واسطه ارسال پیامک وگسترش شبکه هرمی آن ،پول های کلانی را به جیب شرکت های سود جو ی مخابراتی سرازیر می کنید.
باید از انتشار چنین پیامک هایی که موجب آسیب جدی به باورهای مخاطبان وافزایش بیهوده درآمد سودجویان می شود ،خودداری کرد.
متن کامل ایمیل راببینید:
برچسب:
نویسنده: حسین جهانگیری